Tulad ng nakararaming ina, nais ko rin na maging hilig ng aking anak ang magbasa ng libro.  Ngayon na malapit na syang maging 2 taon, napansin ko na unti-unti na syang nagsasawa sa mga dati nyang paboritong libro.  Handa na siguro sya sa marami pang klase ng librong pambata.

Maligayang LP!

oOo

Like most mothers out there, I encourage my daughter to enjoy reading books.  Now that she’s nearly two, I sense that she has lost interest with some of her earlier favorite books.  I guess she’s ready to explore other types of children’s books.

Ang mag-isa. Nais ko na kasama ang aking mga mahal sa buhay araw-araw.

~oOo~

To be alone. While I agree that all of us need some alone-time, I still prefer to spend most of my time with family.  I want to be with my loved ones everyday of my life.  How about you?

More LP entries here, here and here.

(Marahil lahat ng taga-LP ay alam ang lokasyon ng aking lahok. Isa ito sa paborito kong puntahan sa Tagaytay kahit noon pang sa Cavite ako nakatira. Paborito ko ang mamasyal sa Taal Vista para magpahangin at makapag-isip-isip.)

I guess most if not all LP members know the location of my entry for this week. Taal Vista is one of my favorite spots in Tagaytay. I like hanging out along the deck to relax and unwind. I miss Tagaytay.

May isa pa akong lahok dito at marami pa mula sa Litratong Pinoy.

Mahirap maghanap ng eksaktong kahulugan ng salitang “balingkinitan” sa diksyonaryo. Ngunit mayroon itong ilang salin, tulad ng salitang “Lean” sa ingles. Ayon sa http://www.tagalog-dictionary.com:

lean
lean adj. 1 thin: payat 2 having little fat: di-mataba, payat, walang taba 3 thin, slender: balingkinitan 4 producing little: mahina, salat · v. 1 to bend, not upright: humapay, kumiling, humilig 2 to rest sloping or slanting, set or put in a leaning position: humilig, ihilig, sumandal, isandal

Ito ay kuha sa Sentosa, Singapore 2006.

Mayroon pa akong isang lahok. Maraming pang litratong pinoy dito!

(This meal is popularly called Tapsilog. Tap for “tapa” or beef, Si is for “sinangag” or fried rice and Log is for “itlog” or egg. Wikepedia has defined tapa as:

Tapa is dried or cured beef or venison, although other meat or even fish may be used. Filipinos prepare thin slices of meat and cure it with salt and spices as a method of preserving it. Tapa is best fried or grilled, often served with rice, fried egg and achara (pickled papaya strips). The term tapa was coined from the Spanish word tapas, meaning “light finger food”

We had this dish at Breakfast at Antonio’s in Tagaytay. I paired this with their homemade hot chocolate and it’s just heavenly.)

Di natin maitatanggi na isang sikat na tatak Pinoy ang tapsilog. Kahit sa almusal o tanghalian, hindi ko ipagdadalawang isip na ihain ito. Sadyang masarap. Sadyang tatak Pinoy.

May isa pa akong lahok dito. At marami pa dito!

“Learning begins at home. As a new parent, there is so much that I want to teach my daughter. Not because I want to ‘push’ her to succeed in life but because I want to open up as many doors of opportunities as I can for her. That way, when the time comes for her to choose a career or a hobby to pursue, she will have options. She will be in a better position to make life changing decisions.

At her stage, she enjoys learning so much. From simple words, the alphabet, numbers to building blocks. In return, I learn from her too. I learn about love, patience and acceptance. I treasure this ‘learning’ moments with my daughter.”

Bilang isang bagong magulang, napakaraming bagay ang nais kong maituro sa aking anak. Hindi dahil gusto ko sya ‘itulak’ para maging matagumpay sa buhay kung hindi para matulungan kong buksan ang mga pinto ng oportunidad para sa kanya. Para pagdating ng panahon na kailangan nyang mamili ng karera, mayroon syang pagpipilian. Mas magiging maganda ang posisyon nya na gumawa ng mga mahahalagang desisyon sa buhay.

Sa ngayon, tuwang-tuwa syang matuto ng maraming bagay. Mga simpleng salita, mga letra, numero hanggang sa pagtatayo ng mga ‘blocks’ na nasa larawan. Sa katunayan, ako rin ay natututo sa kanya. Natututo ako ng pagmamahal, tyaga at pagtanggap. Pinapahalagahan ko ang mga pagkakataon na ito na maturuan ang aking anak.

Ang aking asawa na si R at anak na si Amelie

(My siblings and I grew up not seeing much of my father. He worked in the US merchant marines and managed to go home only twice a year. Needless to say, we grew up not knowing who he really is. Until he retired two years ago, we got all the chance to know each other and catch up on lost time.

Not discounting all his efforts, hard work and sacrifice to give us a good future, I knew then that the setup is not something that I would want for my own family. I want my child to see much of her father as much as she sees me.

I am happy that my husband’s work does not require him to travel a lot and be in another country. That is one blessing that I am always grateful for.)

Lumaki kami ng aking mga kapatid na hindi nakakasama ang aming ama. Siya ay nagtatrabaho noon sa US merchant marines at nakakauwi lamang ng dalawang beses sa isang taon. Lumaki kami na hindi namin sya nakikilala. Hanggang mag retiro sya dalawang taon ang nakakaraan at doon pa lamang nagsimula na kami ay mabuo bilang pamilya at magkakilanlan.

Bagaman malaki ang hirap at sakripisyo nya sa paghahanap buhay sa ibang bansa, alam ko noon pa na hindi ganoon ang gugustuhin ko para sa sarili kong pamilya. Nais ko na makita at makasama ng aking anak ang kanyang ama.

Masaya ako na ang trabaho ng aking asawa ay hindi nangangailangan na sya ay magbyahe ng malayo at mamalagi sa ibang bansa. Isa yang pagpapala ng Diyos na lagi kong ipinapagpasalamat.

May isa pa akong lahok dito, sana ay makapasyal kayo.

Kalayaan. Isa sa pinakamatamis na salita sa mundo. Hindi mapapantayan ng salapi o ng anumang bagay ang mamuhay ng may kalayaan.

Malaking biyaya ng Diyos sa atin ito lalo na’t ang mundo natin ay likha ng magulo. Kahit paano ay nabubuhay pa rin tayo ng may kalayaan. Kalayaan na makapaghayag ng damdamin, magmahal, magbigay sa kapwa, sumamba sa Diyos at marami pang iba.

(When I was a child, I remember asking my mother why those birds are called love birds. She told me that it is so because of their “love” for each other that when one of the birds die, the other one weakens and eventually dies, too.

Isn’t this true for us humans? If the love in a relationship is true and strong, when one partner goes away, the other one weakens in heart and longs for the other.)

Nung bata pa ako, naalala ko na naitanong ko sa aking ina bakit tinawag na love birds ang mga ganitong ibon. Ang sabi sa akin ay dahil kapag nawala ang isa sa kanila, nanghihina o namamatay din ang kabiyak. Makatotohanan ito sa ating mga tao di ba? Kapag tunay ang pagmamahalan sa isang relasyon, kapag nawala ang isa, nanghihina at nangungulila naman ng isa.

Ako ay nangangarap na nakaupo sa tabing dagat
kung saan banayad ang pagdaan ng hangin
kasabay ang pagaspas ng mga ibon sa kalangitan.

Kung mapapahinto ko lang ang oras
para manatili ako sa ganitong pakiramdam
di alintana ang mga nangyayari sa kapaligiran.

Ngunit hindi posible sa totoong buhay
tuloy-tuloy palagi ang laban
mabuti na lang madaling balikan ang ganda ng kalikasan.